سپیده که سر زند

                   "طمع بهشت"

                   زمین رنگ پریده را

                   خون الود خواهد کرد.

                   سپیده که سر زند اغاز دلتنگی است.

                                                                       (خودم)

  برای روزی که پر است از خون......

  و البته می گویند عید است.

  زاینده رود.

                                                    The grey winds, the cold winds are blowing"
                                                                                            .Where I go  
                                                                    I hear the noise of many waters
                                                                                             .Far below
                                                             All day, all night, I hear them flowing
                                                                                            ".To and fro
                                                            

                                 ( James Joyce )      
 

  ساحل بوشهر

  "پیجوی ان سایه ی بزرگم من که عطش خشکدشت را باطل می کند."

                                                                                         (مانا یاد احمد شاملو)

    تقدیم به منصور نصیری عزیز و نگاه دریاییش.

  8 دانش‌آموز حادثه ديده در آتش‌سوزي مدرسه شهيد رحيمي روستاي درودزن در استان فارس

  یکسال پس از ماجرا.

 گزارش تصویری خبرگزاری فارس

         "حالا وقتش است آينه بشکنيم و

          خود در قاب بنشينيم

          هر دو در يک قاب

          و البته 

          اگر تو ايستاده باشي."

                                                   (مانا یاد منوچهر اتشی)

اراک.ترمینال مسافربری.

   هر روز می اید می نشیند همین جا. هوا اما سرد است.

   سرد....ناجوانمردانه....سردتر....ناجوانمردانه تر.

   کفشی ندارد پا کند.دمپایی می پوشد و می اید می نشیند توی افتاب.

   افتاب اما سخاوتمندانه گرمش می کند.

   زیر افتاب چرت می زند.چرتش اما کوتاه است و هر بار که اتوبوسی می اید

    از ترمینال خارج شود بلند می شود و می اید و مسافران را دعا می کند.

   دعایش اما ابی است.ابی ابی.

   ابی به رنگ چمهایش....ابی به رنگ دریا....ابی به رنگ اسمان.

     راستی...... فردا صبح ۲۵ ساله می شم.

                   بوشهر. پنجره خانه مان هنگام باران.

                        "میان پنجره و دیدن همیشه فاصله ایست."

                                                                    (فروغ)

پاییز و خانه های خالی کلاغ ها

                      "از رویاهایت مهراس."  

                                                                 ( Margot  Bickel)

 کارگاه سنگ قبر سازی.   

                          "  همه از مرگ مي ترسند  من از زندگي سمج خودم."

                                                                                              (صادق هدایت)

                 گیرم که بر سر این بام
              بنشسته در کمین پرنده ای
              پرواز را علامت ممنوع می زنید
              با جوجه های نشسته در آشیان چه می کنید؟
              گیرم که می زنید
              گیرم که می برید
              با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟

                                                                (خسرو گلسرخی) 

         ۱۶ اذر گرامی باد.

عکس از احمد رضا حلبی ساز

   خبر را که می شنوی خوشحال می شوی.

 تقدير از عکس احمد رضا حلبی ساز در سمینار فوتوژورنالیسم اتلانتا .

  با عجله کلیک می کنی و پی عکس می گردی.

  عکس را که می بینی همه جایت می رود روی ویبره.در مملکتی که مهمترین خبرش تعویض شدن مربی استقلال است وضعیت همین است که هست.حالا تو هی سرت را به دیوار بکوب و بگو: گلوله بد است.

 به راستی ایا نمی شد این مراسم را در استادیوم ازادی برگزار کرد؟هم بلیط فروشی می شد و هم برای مملکت درامد زایی. پخش مستقم هم اگر می شد که چه بهتر.ازمون تقدیر هم که می کنن. از این بهتر.

....... راستی بالاخره مربی استقلال کی شد؟

 سی سه پل.

                      "به رود زمزمه گر گوش کن

                       که می خواند سرود رفتن و رفتن 

                       و بر نگشتن ها."

                                                   (مانا یاد  حمید مصدق)

       بی جنبشی مرده ای را دارم :

       به بستر می نگرم که

       اندام و اعضایم را انتظار می کشد و آیینه

       که مرا اندیشناک بازمی تاباند .

       نمی توانم اشکریزان

       بر یخبندان دلهره چیره شوم ،

       چنانکه در گذشته ، در دل ِ

       زمین و آسمان .

       نمی توانم تظاهر به آرامش

       یا خونسردی کنم یا هر نوع

       دلاوری جوانانه ی دیگری ،

       تاج گل های شمشاد یا نخل .

       ای خدای قادری که از تو بیزارم

       چنین کن که هستی ای دیگر از هستی ام بتراود

       چطورش را هم دیگر نمی دانم .

 بیرون بدجوری بارون می اومد.در رو  بی صدا باز کرد و رفت روی کاناپه نشست.خیس خیس بود.  نگاهش رو انگار به تاریکی دوخته بودن.احساس تشنگی می کرد.زل زده تر از اون بود که بره اب بخوره.برای بار چندم دوباره شروع کرد به مرور کردن.

  از اول..........و باز از اول.

 مطمئن شد که کارش رو ساخته.دل شوره.باز هم این دلشوره ی لعنتی.

 چاره ای نداشت.باید مطمئن می شد که کلکش رو کنده.حق داشت.خیلی سگ جون بود.انگار هفت تا جون داشت.بلند شد که چراغ رو روشن کنه ولی انگار که برقش گرفته باشه دستش رو  از روی پریز برداشت.توی  تاریکی رفت حمام. کورمال کورمال. شیر اب رو باز کرد و خروجی وان رو  بست.باید صبر می کرد تا وان پر شه.

 "اگه هنوز زنده بود چی؟"

 در حمام رو قفل کرد.این دفعه دیگه حتما کارش تموم بود.وان داشت پر می شد.قلبش دوباره شروع کرد به تپ تپ کردن.دستهاش رو که عرق کرده بود با شلوارش پاک کرد.نفس عمیقی کشید.کلید چراغ رو زد.

 نبودش.

 کارش رو ساخته بود.نفس راحتی کشید.شیر وان رو بست و همون جا توی وان دراز کشید.

 بالاخره از شر سایه اش راحت شده بود.

اسمان اراک

                       "پرواز را به خاطر بسپار."   

                                                                     (فروغ فرخزاد)

      به نادر وکیلی و خنده هایش تقدیم .به چمهایش و شوق پروازش.   

خیابان شهرهای ما

      "وقتی عقیده  عقده خوانده می شود

       و نور چراغ در اب  مهتاب تلقی  

        و متانت زمین 

        زیر برف یخ می زند

       نان از یتیم خانه می دزدیم

       و می فهمیم 

       دزد اشتباه چاپی درد است."  

                                                       (عمید صادقی نسب)

اراک.اذر ۸۶

                   "ای ادم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید

                 یک نفر در اب دارد می سپارد جان."

                                                                          نیما یوشیج

      علی مهین ترابی طی یک حادثه در سال ۸۱ در حالی که تنها ۱۶ سال داشت مرتکب قتل غیر عمد در مدرسه شد.حالا علی ۲۱ ساله در انتظار حکم اعدام است.      

     امضا جهت لغو اجرای حکم

اسمان اراک

        " ارامم.

         ارام تر از نبض یک مرده."

                                              (  ولادمیر مایاکوفسکی.از شعر ابرهای شلوار پوش. )

اراک. اذر ۸۶

     "حالا در پی چیزی ام

     بی انکه بخواهم پیدایش کنم.

     چیزی که با ان پیر شوم

     و بتوانم بپوسم.

     چیزی با بر چسب کیفیت بالا

     و بدون افزودنی ها.

     اگر اسمش را می دانستم

     یک اگهی می دادم:

     خواهانم  فقط برای خودم

     حتی روزهای بارانی هم برای خودم

     حتی اگر بلایی سرم بیاید

     فقط برای خودم.....

   شاید خبری بدهی که در پی ات هستم."

                                                                                              ( Gunter Grass )

سلام متیلدا.

خوبی.

اینجا همه چیز روبراست.امروز هم هوا بارانی است.چند روز است که بارانی است.معلوم نیست اسمان  دلتنگ کیست.همه جا خیس است.خیس خیس.کسی را در کوچه و خیابان ها نمی بینی.انهایی هم که هستند در به در دنبال سرپناهند.من اما بی پروا راه افتاده ام و باران می خورم.راستش را بخواهی مزه اش مثل قدیم ها نیست.فرق کرده.مردم کنار خیابان منتظرند کسی نگه دارد تا سوارش شوند.اینجا اما کسی برای کسی نمی ایستد.هوا سرد است و لپ و دماغ همه گل انداخته.راستی چند روز است به بساط خرده فروش های کنار خیابان جماعت دیگری هم اضافه شده. چترفروشان.نگران نباش.کنار خیابان جا برای انها هم هست.چتر می فروشند.چتر یک نفره و دو نفره.چترهای دو نفره روی دستشان باد کرده.قیمتش هم که دو سه برابر روزهای افتابی است.باران خوردنم ادامه دارد.مزه اش همان است که گفتم.من اما به فکر خشک برگ هایی ام که بر روی زمین لگد می خورند.افتاب که بود سر به سرش می گذاشتند و جا به جا سایه می ساختند.حالا در فراقش زرد شده اند و گوشه ای پرت.زرد زرد.کمی هم نارنجی.درست به رنگ افتاب.کوچه ها پر است از این برگ ها.یکی شان را با خود اورده ام خانه.می خواهم بچسبانم اش روی پنجره.جایی که هر روز افتاب سرک می کشید.دلتنگ افتابم.اشکالی دارد؟ کمی دور تر رفتگری نشسته.منتظر است باران بند اید.الان سه روز است که هر روز می اید می نشیند اینجا و منتظر می ماند.اسمان اما بد جوری دلتنگ است.از جیک جیک گنجشک ها هم خبری نیست. نگرانشانم متیلدا. جیب هایم پر است از خرده نان.امروز همه جا را دنبالشان گشتم. نیستند.کلاغی می گفت رفته اند.رفته اند جایی که افتاب است.هر چه می گردم نیستند.کلاغ راست می گفت.چمدانم را می بندم.چمدان پر است از خرده نان.راه می افتم.تا چشم کار می کند اسمان ابری است. ان ور تر دخترکی زیر سرپناهی نشسته.

ان ور تر.....اها.....همان ور.

دعا می فروشد.گل لپ هایش بد جوری سرخ است.سرخ سرخ.

می گوید دعا بخر. دو دعا می خرم.یکی برای تو  دیگری برای گنجشک ها.

می گویم می دانی کدام ور است افتاب؟

لبخندی می زند.

میگوید  ان ور.....ان ور تر.....اها...همان ور.

راست می گوید. ان ور بوی تو را می دهد.

چمدان را بر می دارم.

راه می افتم.

همین ور است افتاب.