ساحل بندرگاه .بوشهر

این آخرین نوشته های سال ۸۷ است ... بالاخره.

چهارشنبه سوری ها را دور از شهر ... نزدیکی های راکتور اتمی ... در کنار ساحلی که بر جذر نشسته
به آخر می رسانیم.

امروز صبح به کاربرد  " چشم " فکر می کردم.

دایره کلن چیز چرتی است.

از فردا صبح کارهای پایان نامه را شروع می کنم.

سفرنامه ی محمد خیرخواه در هند را از اینجا ببینید.

فیلمنامه به صفحه  ی ۲۰ رسیده و هنوز فیلم بدون دیالوگ است.

شادباش برای نوروز ...

۸۸ ...

سید محمد خاتمی .بوشهر . اسفند ۱۳۸۷

عکس هایم از " عمارت ملک " در ایسنا را از اینجا ببینید.

عمارت ملک . بوشهر. 

اسمش هانیه است.شغل پدرش قلیان کشیدن است (اینها را خودش می گوید.). کلاس هفتم است.
دوچرخه اش را دزدیده اند.پدرش مامور آورد ولی دوچرخه اش باز پیدا نشد.دنبال تخت خوابی برای
عروسک هایش می گردد.خانه شان آن ور است.قرارمان برای دادن عکس های میلاد و یونس و هانیه
روز ۵ ساعت یکشنبه است. این را چند بار می گوید که فراموش نکنم.

" توي ده شلمرود
حسني تک و تنها بودحسني نگو بلا بگو
تنبل تنبلا بگو
موي بلند روي سياه
ناخن دراز واه واه واه
نه فلفلي نه قلقلي
 نه  مرغ زرد کاکلي
هيچکس باهاش رفيق نبود
تنها روي سه پايه نشسته بود تو سايه ... "

                                               زنده یاد منوچهر احترامی