از مجموعه ایی که در حال تمام شدن است.

                         شمس لنگرودی

" سیاه بپوش برادر ... سپیده را کشتند . "

برای 22 خرداد ...

 سخنرانی تاج زاده در بوشهر.خرداد 88

عکس هایم در قلم نیوز را از اینجا ببینید.

بعضی وقت ها کارد به استخوان می رسد...

کسی داستان سلطان و شبان را به یاد می آورد؟

کجای عالم یک نفر نقش چوپان دروغگو و گرگ را با هم بازی می کند؟

من هنوز هم دماغ پینوکیو را وقتی که سرخ می شد را دوست دارم...

یک بار دیگر به چشمان دخترک عکس بالا نگاهی بینداز ...

همین.

 از مجموعه ایی که در حال انجام آنم.

In restless dreams I walked alone "
Narrow streets of cobblestone,
neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
".And touched the sound of silence

Paul Simon

سخنرانی میر حسین موسوی.بوشهر.اردیبهشت 1388.

 افق ها و چند مجموعه ی دیگر را این روزها به تصویر می کشم.
و اینکه برای این افق های خاکستری باید به فکر رنگی بود.
عباس کیا رستمی جایی گفته بود " ایران بهشت کارگردانان است. "
اینجا خیلی وقت است که دوزخ ... برزخ ... و خیلی چیزهای دیگر جایشان عوض شده است.

عکس بالا را روانکاوی جامعه ی ایرانی می دانم.آشفته بازاری که حاصل شب نشینی های مفرط
سنت و مدرنیته است.جایی که "مرکز " بی معناست.منطقی که درصدد تعریف مجدد منطق است.
بررسی لایه های درهم تنیده ی ذهن ماست.چیدمان تفکر ما در مواجه با سانسور ذهن است.
افق ها دور نمای متنی است که درآنیم.جایی که همه چیزمان به همه چیزمان شبیه است.